ដោយសារឥទ្ធិពលនៃវិបត្តិ សេដ្ឋកិច្ចធ្វើឲ្យកម្ពុជាជួបផលវិបាកជាច្រើនជាពិសេសរោងចក្រវាយ​ នភណ្ឌ ឥឡូវកម្មករ កម្មការិនីខ្មែរបង្កើនការព្រួយបារម្ភបន្ថែមទៀត ក្រោយអាមេរិកប្រកាសឈប់ ផ្តល់កូតានាំសម្លៀកបំពាក់ពីកម្ពុជា ។

ពីសី អាយុ ២៣ ឆ្នាំ កម្មការិនិ នៅរោងចក្រមួយនៅម្តុំ សង្កាត់ទឹកថ្លា ខណ្ឌសែនសុខ បាន និយាយថា នាងត្រូវថៅកែរោងចក្ររំសាយដោយសារនាងជាកម្មករអណ្តែតហើយ ត្រូវគេឲ្យឈប់ ថ្នើរណាក៏បាន ។ ឥឡូវនាងសម្រេចចិត្តផ្សងរកការងារធ្វើនៅថៃតាមមេខ្យល់ វិញទោះបីនាងត្រូវ ប្រឈមមុខ នឹងគ្រោះថ្នាក់ច្រើនយ៉ាងណាក៏ដោយ ។

ខោល សែត អាយុ ៥៥ ឆ្នាំ ជាម្តាយរស់នៅឃុំ សូយោង ស្រុក បារាយណ៍ ខេត្តកំពង់ធំ និយាយ ថា គាត់បានឃាត់កូនស្រីដែរ តែនាងមិនព្រម ។ ដោយសារជីវភាពខ្វះខាតទើបនាង សុខចិត្តទៅទាំង ប្រថុយប្រថាន ។

មិនត្រឹមតែនាងទេ ដែលព្រួយបារម្ភសូម្បីតែណារី ធ្វើការនៅរោងចក្រ មុំសង្កាត់ ចាក់អង្រែ ក្រោមក៏ព្រួយខ្វល់ខ្វាយដែរ ។ និយាយថា ដោយសារមិនមានចំណេះដឹងខ្ពស់ ព្រោះជីវភាពខ្វះខាត ទើបនាងចូលធ្វើការក្នុងរោងចក្រកាត់ដេរ សម្លៀកបំពាក់ ។ នាងសុំឲ្យអាមេរិកបន្តកូតា ដើម្បីនាង អាចបន្តការងារលើកស្ទួយជីវភាពបន្តទៀត ។

ណារីនិយាយយ៉ាងខ្លីថា ដោយសារការបិទទ្វាររោងចក្រធ្វើឲ្យកម្មករមួយចំនួនផ្សងឆ្លងដែន ទៅថៃ ម៉ាឡេស៊ី និង កូរ៉េ ហើយខ្លះធ្វើជានារី ម៉ាស្សា លក់ស្រាបៀរ ។ល។ ខ្លះមិនព្រមត្រឡប់ទៅ ស្រុកកំណើតនោះទេ ។ បើអាមេរិកផ្តាច់កូតានោះរោងចក្រមួយចំនួនអាចនឹងបិទ កម្មករនឹងបាត់បង់ ការងារកានតែច្រើន ។

កាលពីសប្តាហ៍មុន លោកស្រីឯកអគ្គរាជទូតអាមេរិកប្រចាំនៅកម្ពុជា បញ្ជាក់ឲ្យដឹងថា អាមេរិក បានបញ្ឈប់កូតា នាំសម្លៀកបំពាក់ពីកម្ពុជា ហើយទុកឲ្យកម្ពុជាប្រឹងប្រែងដើម្បីធ្វើការប្រកួតប្រជែង ទីផ្សារដោយខ្លួនឯង ។

បើតាមប្រភពរបាយការណ៍ពីសហជីពកម្មករបានឲ្យដឹងថា បច្ចុប្បន្នមានរោងចក្រកាត់ដេរចំនួន ៥១៦ ដោយស្រូបកម្មករឲ្យចូលធ្វើការបាន ៣៥៨ ០០០ នាក់ ប៉ុន្តែក្នុងឆ្នាំ២០០៩ កន្លងទៅមានរោង ចក្រ ៩៣ បានបិទទ្វារ និង ៦០ បានព្យួរការងារ ដោយមានកម្មករប្រមាណ ៣ ម៉ឺននាក់បានបាត់បង់ ការងារ ។ ក្រោយមកមានរោងចក្រពី ៥០ ទៅ ៧០ បានបើកទ្វារឡើងវិញ ឯការនាំចេញខោអាវ ទៅបរទេសធ្លាក់ចុះជាង ២៣ ភាគរយ ។

សង្គមស៊ីវិលកំពុងព្រួយបារម្ភពីកម្មករចំណាកស្រុកខណៈ ក្រសួងការងារគ្រោងបង្កើតមជ្ឈ មណ្ឌលការងារ ៦ ទៀតនៅចុងឆ្នាំ ២០១០ ៕