​កូនបំណុល​អាច​ចូលទៅក្នុង​ដែន​ឥទ្ធិពល​និង​ការគ្រប់គ្រង​របស់​ប្រទេស​ចិន​បាន​យ៉ាង​ងាយ ហើយ​បាត់បង់​សិទ្ធិ​កាន់កាប់​សេដ្ឋកិច្ច និង​ការទូត ។​

Loading...

​រឿងស្រី​លង្កា​

​បណ្តា​ប្រទេស​ជាច្រើន​នៅ​អាស៊ីអាគ្នេយ៍​និង​អាស៊ី​ខាងត្បូង​បាន​ធ្លាក់​ចូលក្នុង​អន្ទាក់​បំណុល​របស់​ចិន​នាពេល​ថ្មីៗ​នេះ ព្រោះ​ការខកខាន​មិនបាន​ស​ង​បំណុល ហើយ​បង្ខំចិត្ត​យក​ដីធ្លី កំពង់ផែ «​កាត់​សង​» ឬ ក៏ត្រូវ​ប្រតិបត្តិ​តាម​សំណូមពរ​ពី​នយោបាយ និង​ការទូត របស់​ក្រុង​ប៉េកាំង​ជា​ថ្នូរ ។​

​នៅក្នុង​ខែធ្នូ​ឆ្នាំ 2017 រដ្ឋាភិបាល​ស្រីលង្កា​បាន​ស្នើសុំ​សហគ្រាស​ចិន​គ្រប់គ្រង​ដោយ​រដ្ឋ​ដើម្បី​ជួល​កំពង់ផែ​ហាំ​ប៊ែ​ន​តូ​តា រយៈពេល ៩៩ ឆ្នាំ នៅលើ​ឆ្នេរ​មហាសមុទ្រ​ឥណ្ឌា ដើម្បី​ទូទាត់​នូវ​ចំនួន​ទឹកប្រាក់ 7 ពាន់​លាន​ដុល្លារ​ដែល​ខ្លួន​បាន​ជំពាក់​។​

​បន្ទាប់ពី​ការជួល​កំពង់ផែ Hambantota ប្រទេស​ចិន​មាន​គម្រោង​សាងសង់​ឧទ្យាន​ឧស្សាហកម្ម​ធំ​មួយ​នៅក្បែរនោះ​ដោយ​បង្កើតជា “​ឈ្នាន់​” ដ៏​សំខាន់​មួយ​នៅក្នុង​ផ្លូវ​សូត្រ​ទៅកាន់​អាហ្វ្រិក​និង​អឺរ៉ុប​។​

​រឿង​ហាំ​ប៊ែ​ន​តូ​តា​នៅ​ប្រទេស​ស្រីលង្កា ត្រូវបាន​ចាត់ទុកជា​មេរៀន​អំពី​ផលវិបាក​បំណុល​ដែល​ខ្ចី​ពី​ប្រទេស​ចិន​។ វា​ក៏​បង្ហាញ​ពី​យុទ្ធសាស្ដ្រ​ថ្មី​របស់​ប្រទេស​ចិន​ផងដែរ សម្រាប់​ប្រទេស​ក្រីក្រ​ដើម្បី​ខ្ចី​បំណុល​ច្រើនៗ នៅក្រោម​លក្ខខណ្ឌ​អំណោយផល​សម្រាប់​ប្រទេស​ចិន​។​

​ក្រុង​ប៉េកាំង​មិន​ចាប់អារម្មណ៍​លើ​ស្ថានភាព​របស់​ប្រទេស​ខ្ចី​ទេ ថែម​មិន​គិតពី​ផលប៉ះពាល់​បរិស្ថាន ផលប៉ះពាល់​សង្គម ឬ​ប្រសិទ្ធភាព​សេដ្ឋកិច្ច​នៃ​គម្រោង​ប្រាក់កម្ចី​ឡើយ​។ មានតែ​អ្នក​ជំពាក់​បំណុល​ប៉ុណ្ណោះ​ត្រូវ​ទូទាត់​តាម​អត្រា​ការប្រាក់​ពាណិជ្ជកម្ម ទូទាត់​ដោយ​ធនធានធម្មជាតិ ដោយ​ភាគហ៊ុន​នៅ​វិស័យ​ពាណិជ្ជកម្ម​ក្នុងស្រុក ឬ​ការចូល​ទីផ្សារ​ដោយ​អាទិភាព​សម្រាប់​ការនាំចេញ​របស់​ចិន​។​

​លើសពីនេះ​ទៀត​គម្រោង​ដែល​ផ្តល់​មូលនិធិ ដោយ​ខ្ចី​ពី​ចិន​ត្រូវប្រគល់​ឲ្យ​អ្នកម៉ៅការ​ជនជាតិ​ចិន រួមទាំង​សម្ភារៈ និង​កម្លាំង​ពលកម្ម ក៏​មកពី​ប្រទេស​ចិន​ដែរ​។​

​គម្រោង​បែបនេះ​ជាច្រើន​ដូចជា​ផ្លូវ​ដែល​មិនដឹង​ឆ្ពោះទៅ​ទីណា អគារ​រដ្ឋា​បាល​ធំៗ​របស់​រដ្ឋាភិបាល បង្កើតឱ្យមាន​បំណុល និង​អត្រា​ការប្រាក់​ដែល​មិនអាច​ទូទាត់​ធ្វើឱ្យ​អ្នក​ខ្ចី​ងាយ​នឹង​ធ្លាក់​ចូលក្នុង​បំណុល «​ម៉ែ​បង្កើតកូន​» ពុំ​អាច​សង​រួច​។ ព្រោះ​បំណុល​របស់​ចិន​នាំ​ឲ្យ​បាត់បង់​អធិបតេយ្យភាព​ខាង​សេដ្ឋកិច្ច​និង​ការទូត​។​

​មិន​ដូច​ការខ្ចីប្រាក់​ពី​ធនាគារពិភពលោក​ឬ​មូលនិធិ​រូបិយវត្ថុ​អន្ដរជាតិ​ទេ​ប្រាក់កម្ចី​ពី​ប្រទេស​ចិន​ត្រូវតែ​តែងតែ​ធានា​ដោយ​ទ្រព្យសម្បត្តិ​ជាតិ​ដែលមាន​សារៈសំខាន់​និង​តម្លៃ​ជា​យុទ្ធសាស្ត្រ​ខ្ពស់​ក្នុង​រយៈពេល​វែង ទោះបីជា​ក្នុង​រយៈពេល​ខ្លី​មួយ អាច​ពុំមាន​ផលចំណេញ​ក៏ដោយ​។ ប្រាក់​បញ្ញើ​រ៉ែ​និង​កំពង់ផែ​គឺជា​ប្រភេទ​វត្ថុ​បញ្ចាំ​ដែល​ពេញនិយម​បំផុត​។​

ការទូត
​លោក Brahma Chellaney អ្នកវិភាគ​ជនជាតិ​ចិន​នៅ​មជ្ឈមណ្ឌល​សិក្សា​គោលនយោបាយ​ញូ​វ​ដេលី បាន​និយាយថា​រឿងរ៉ាវ​ស្រីលង្កា​មិនមែនជា​រឿង​មួយ​ទេ​។​

​យោងតាម​លោក Chellaney ពី​ប្រទេស​អា​ហ្ស​ង់​ទីន​ទៅណា​មី​ប៊ី រហូត​ឡាវ ប្រទេស​ជាច្រើន​បាន​ធ្លាក់​ចូលទៅក្នុង​អន្ទាក់​បំណុល​របស់​ប្រទេស​ចិន បង្ខំ​ឱ្យ​ពួកគេ​ប្រឈម​នឹង​ជម្រើស​ដ៏​ឈឺចាប់​ដើម្បី​ជៀសវាង​ការ​ក្ស័យធន​។​

​បំណុល​ពី​ប្រទេស​ចិន​កំពុង​គំរាមកំហែង​ឱ្យ​ប្រទេស​កេ​ន​យ៉ា​លះបង់​ទីក្រុង​កំពង់ផែ​ក្រុង​ប៉ី​មូ​សា ដែលជា​ច្រក​ទៅកាន់​អាហ្វ្រិក​ខាងកើត​ដ៏​ធំ​មួយ​ដូចគ្នា​នឹង​ករណី​នៅ​ហាម​ទី​តូ​តា​នៅក្នុង​ទ្វីបអាហ្វ្រិក​។​

​កាលពី​ឆ្នាំមុន​ប្រទេស Djibouti ដែលជា​ប្រទេស​តូច​មួយ​នៅ​តំបន់ «​ស្នែង​អាហ្វ្រិក​» ដែល​ខ្ចីប្រាក់​រាប់ពាន់​លាន​ដុល្លារ​ពី​ប្រទេស​ចិន​មិនអាច​មានលទ្ធភាព​ទូទាត់ បាន​យល់​ព្រមឱ្យ​ក្រុង​ប៉េកាំង​បង្កើត​មូលដ្ឋាន​ទ័ពជើងទឹក នៅលើ​ទឹកដី​របស់ខ្លួន​ដែលជា​មូលដ្ឋាន​យោធា​ដំបូង​របស់​ចិន​នៅក្រៅ​ប្រទេស​។​

​លោក Chellaney បាន​ប្រៀបធៀប​យុទ្ធសាស្ត្រ​ការទូត «​អន្ទាក់​បំណុល​» របស់​ចិន ប្រៀបដូចជា​កណ្តាប់ដៃ «​រុំ​កាំ​ម្ញី បង្កប់​ដែកថែប​ពី​ក្នុង​» ។ ករណី​ទាំងឡាយ​ខាងលើ ដែលជា​តួយ៉ាង​ដូចជា​ប្រទេស​ស្រីលង្កា គឺជា​ការព្រមាន​អំពី​ហានិភ័យ​នៃ​ការធ្លាក់​ចូលទៅក្នុង​អន្ទាក់​បំណុល ក្នុង​ការធ្វើ​ពាណិជ្ជកម្ម​ជាមួយ​ប្រទេស​ចិន ៕​